Arrival in Longyearbyen.

 *English below*

Hoi allemaal, 

Anderhalve week geleden alweer ben ik geland in Longyearbyen en ben ik dus weer terug in Spitsbergen. De reis begon op donderdag 20 Januari, waar ik na te vroeg op te zijn gestaan, ik naar Oslo ben gevlogen. Aangezien ik de dag erna pas naar Longyearbyen vloog, heb ik in Oslo nog met een paar klasgenoten van afgelopen semester afgesproken. Hoewel het redelijk kort was en ik ook wel moe van het reizen, was het wel superleuk ze weer even te zien. Ik ben daarna ook bij een van mijn klasgenoten blijven slapen. De dag erna, ben ik na weer veel te vroeg te zijn opgestaan, door naar Longyearbyen gevlogen. Tijdens de vlucht heb ik nog een laatste keer de zon kunnen zien, voor ik weer in de duisternis ben geland. Eenmaal geland heb ik uiteindelijk een lift van een docent van me gekregen, die toevallig ook op het vliegveld was om iemand op te halen. 

Het voelt super vertrouwt om weer terug te zijn en weer door de vertrouwde straten te lopen en zelfs het donker voelt weer normaal. Toch is het ook wel vreemd, aangezien de meeste mensen die ik afgelopen semester heb leren kennen er niet meer zijn. Het is in die zin wel weer even wennen om met andere mensen in de keuken en in de klas te zitten. Gelukkig blijken er ook nog wel heel veel bekende gezichten rond te lopen en blijken de nieuwe mensen ook superaardig te zijn. Ondertussen begint langzaam het daglicht ook alweer terug te keren en hebben zelfs alweer wat schemering :). 

De eerste dagen na mijn aankomst in Longyearbyen heb ik vooral veel ontspannen en weer begonnen te wennen aan terug zijn. Daarnaast zijn we op een korte hike naar Värden geweest. Ik merkte dat ik begin te wennen aan het type hikes hier en gewapend met een set microspikes ik het best goed te doen vond. Het was superfijn om even buiten de stad te zijn en het herinnerde me weer aan wat het zo bijzonder maakt om hier te zijn. Verder hebben we ook een keer een kampvuur gemaakt en marshmallows geroosterd. Het vinden van een stok om ze op te roosteren bleek alleen nog wel een uitdaging. Met Chinese eetstokjes, tire-wraps  en een oude hockeystick is het uiteindelijk toch gelukt. 

Afgelopen donderdag is het vak ook alweer begonnen. De eerste dagen zijn weer veiligheidstraining, voordat we echt met het vak beginnen. De eerste dag ging vooral over algemene veiligheid, wat voor risico's er zijn en wat je kunt doen om risico's te vermijden. Daarnaast hebben we ook geleerd hoe je een noodbivak op zet en hebben we lawine training gehad. Aangezien ik nog steeds een rifle permit heb zijn we 's avonds op een kleine hike naar Sukkertoppen geweest. Dit is een relatief lage berg, naast Longyearbyen, die ik nog niet eerder had beklommen. De vrijdag hadden we sneeuwscooter training. Het rijden van de sneeuwscooter was supervet, maar bleek nog wel lastiger dan gedacht. Het rijden van een sneeuwscooter is enigzins vergelijkbaar met een motor, wat inhoud dat het belangrijk is dat je meebeweegt en naar buiten hangt en niet alleen maar stil op je stoel zit. Ik heb het dan natuurlijk ook voor elkaar gekregen om om te vallen met de sneeuwscooter. Gelukkig valt het mee hoe erg het is om om te vallen en heb ik vooral wat sneeuw gehapt :) en een les over sneeuwscooter rijden geleerd. 

Het plan voor de zaterdag was om op ski's een korte tocht door adventdalen (de vallei) te maken. Helaas bleek ik materiaalpech te hebben met de ski's die ik geleend had en ging de tocht niet door. Wel hebben we wat tijd buiten door gebracht en hebben we van de schemering, de prachtige omgeving en het mooie (vooral windstille) weer te genieten. 

De zondag heb ik mijn klasgenoten, die Longyearbyen wel enigzins zat begonnen te worden, meegenomen op een hike naar Trollsteinen via de ijsgrotten. Trollsteinen is een berg die je via de gletsjer, waarin ook de ijsgrotten zitten waarin ik heb geslapen, kunt bereiken. In het algemeen was het een vrij lange wandeling en met temperaturen tussen de -16 en -24 graden, was het af en toe toch best frisjes. Even stilzitten en pauze houden zat er dan ook niet echt in. Wel was de omgeving gecombineerd met het licht wel supermooi om te zien. Vanaf de top van de berg konden we in de verte al wat oranje kleuren in de lucht zien. Uiteindelijk hebben we de top net niet helemaal gehaald. Vlak voor het einde waren een aantal mensen behoorlijk moe en koud en aangezien de top bewolkt begon te worden, waardoor we besloten terug te gaan. Gelukkig scheelt het dat de weg naar beneden altijd een stuk makkelijker gaat en na een tussenstop bij de ijsgrotten te hebben gemaakt, hebben we de wandeling goed en wel afgemaakt. 

Vandaag was de laatste dag van de veiligheidstraining, waarbij we de schietcursus hadden. Hoewel het grootste deel van de informatie herhaling was, was het wel super nuttig om het schieten weer een keer te herhalen. Ik merkte deze keer dat ik beter voorbereid was op de ervaring en nu minder in de stress schoot van alle prikkels om me heen dan vorige keer. Het grootste probleem vandaag was vooral de kou. Hoewel de temperatuur nog niet eens zo laag was (-13), maakte de wind en sneeuw dat het een flink stuk kouder aanvoelde en stilzitten toch niet bijzonder aangenaam was. Gelukkig heb ik de training wel gewoon weer gehaald. Morgen gaat mijn vak dan echt beginnen. 

Hi everyone, 

Around a week and a half ago I arrived in Svalbard again. After waking up way too early on Thursday (20th of January) I took the train to the airport. There I met up with another guy from the Netherlands, who is taking the same course as I. From there on we flew to Oslo where we arrived in the beginning of the afternoon. Because of some chaos with the luggage, it took a bit longer to get from the airport than hoped. Which sadly cost me time I could have spend with Mari, Ida and Kristine. But luckily I still got to see a bit of Oslo and got to eat and drink something in the best bars of Oslo ofcourse :). After too short of a time being reunited again, we already had to say goodbye again. I slept the night at Kristine's place and after a night of keeping Kristine awake with my snoring (sorry Kristine) and waking up way too early again (sorry again Kristine) I ended up on the plane to Longyearbyen. Luckily I still managed to see the sunrise in Oslo, before flying to the darkness again. I was actually surprised how long the light stayed with us during the flight and only at arrival we went to full darkness again. Finally arrived at the airport, we ended up getting a ride from Lukas, who was picking up Theresa. Arriving at Elvesletta it was a bit weird to suddenly go in a different room, since I had to change rooms due to covid. Luckily my kitchenmates (who are also my classmates) are also really nice. It is really nice to be back and feels super familiar to be walking through the streets of Longyearbyen again. The downside is that it is really strange to be here with a lot of different people, which also makes me miss all the people I got to know last semester. Luckily there are still also a lot of familiar faces, including Charlotte and Johanne, and the new people also all seem really nice.

The days after my arrival I've mostly relaxed and gone on a small hike to Värden with some people from the masters and bachelors AGF courses. This time I actually wasn't the slowest person on the group, so who knows my hiking skills have actually improved in the past semester :). 

Last Thursday the safety course started. The first part was mostly a repetition of the story about risk management and dressing warmly. In the afternoon we got training again on setting up an emergency camp and a part that was new for me about how to spot risk of avalanches and how to get someone out of an avalanche. In the evening I then took my classmates on a hike to Sukkertoppen. This was actually the first time I was on Sukkertoppen, which was really nice. Altough the temperatures were relatively cold, around -18, there was actually no wind at all. Which made the it really nice hiking weather. 

The Friday was the much anticipated snow scooter training. This was supercool, but also more difficult than anticipated. With Marcos giving the training and scooterbabe Charlotte joining, we went to Todalen for the training. Altough I didn't crash my snowscooter, I did manage to tip my snowscooter over and ate some snow :D. 

For Saturday the plan was to go on a skiing trip to Hiorthammen (other side of the fjord), but sadly I took the wrong skiis and boots combination from the student equipment. This sadly meant that we couldn't go, since I had fjellskis, but crosscrountry boots and I was the one carrying the rifle. However the others still went to the dogyard and back and we could enjoy some of the returning daylight (twilight). 

On Sunday I then took over the role of Lukas and took a group of bachelors and masters AGF students without rifle permit on a hike to Trollsteinen. We went via the glacier this time, making it quite doable with regards to route. It was quite cold with temperatures between -16 and -24 degrees and some wind. We therefore left out most of the breaks in order to stay warm. Due to incoming clouds and some people getting really tired and cold, we stopped a little bit before the top Trollsteinen. However on the ridge we were already high enough to see the beautiful landscape and even a little bit of orange light on the horizon. On the way back, we made a stop at the icecaves. Due to the snow, the entrance had gotten quite a bit smaller. I thus wasn't the only person who had to get over a bit of claustrophobia to enter the caves :). After the entrance, there was more space again, and everybody was really happy to have seen the caves. After that we went back to Longyearbyen and I got a 5/5 tourguide rating and I am now promised a lot of beers ;). 

Today was the last day of the safety training and we had the rifle training. This time it went a lot better for me, since I knew what to expect and wasn't as spooked by all the noise, the flying shells and the fire and everything. The biggest problem was remembering what target to aim at :D. I did prefer the rifle training in the summer though, with regards with temperature. Since it was super windy and snowing, everybody was slowly freezing on the shooting range. New motivation to shoot fast after each other was, so you could put your mittens back on. Besides the cold hands, I passed the the training again. Now having finished the safety training, the boundary layer course can actually start tomorrow.